امين رويحه
76
درمان با گياهان از نظر طب قديم و جديد با تصاوير گياهان ( فارسى )
تكهتكه نمايند و گردگرد يا تكهتكهء آن را بقدرى داغ كنند كه رنگ آنها زرد نشود آنگاه آن را به صورت ضماد درآورند و براى معالجهء سرفه روى سينه بگذارند ، نيز براى معالجهء التهاب ريه روى سينه و پشت ببندند ، و براى معالجهء حبس البول روى موضع كليهها و مثانه بگذارند ، و براى معالجهء : زكام و مننژيت به عقب سر ببندند . براى معالجهء لوزتين و ديفترى و حنجره و گرفتگى صدا در اطراف گردن و روى حنجره بگذارند ، به پشت گوش ببندند تا چرك را خارج نمايد . روى انگشتهاى پا ببندند تا اضطرابهاى دندان درآوردن را معالجه كند . روى عضلات مىگذارند كه التهاب آنها را معالجه يا آنها را محافظت نمايد ، روى دملها و جوشها كه غالبا بنحو مجموع در انتهاى گردن ظاهر مىشوند مىگذارند كه چرك آنها را بسرعت برساند و خارج و معالجه كند . از پيازى كه آن را گردگرد ببرند : يا تكهتكه كنند ضماد درست مىكنند و درحالىكه آن ضماد گرم باشد آن را روى موضعى كه مىخواهند معالجه شود به نحوى بايد گذاشت كه كليهء آن موضع را فرابگيرد ، آنگاه يك قطعه كتان روى آن مىبندند ، - نبايد پارچهء ضخيم يا برگ عريض و طويل درخت و امثال آنها را بدين منظور روى آن ضماد بست ، سپس يك قطعة بزرگتر از كتان را براى حفظ حرارت روى آن كتان ببندند ، در صورت لزوم مىتوان آن ضماد را بعد از 12 ساعت تجديد نمود ، من مخصوصا در ميان امراضى كه بوسيلهء ضماد داغ پياز معالجه مىشوند مرض : دحاس را ، يعنى ناخنى كه ريشه درآورد در رديف آنها قرار ندادم ، زيرا چنانچه ضماد داغ را روى انگشتها بگذارند گاهى باعث اين مىشود كه التهاب به پوست و رگهاى آنها برسد . و پس از اينكه معالجه شود موجب از بين رفتن حس و حركت آنها گردد . مرض التهاب و دحاس انگشتها را نبايد با ضماد داغ پياز يا غيره درمان نمود مگر اينكه التهاب انگشتها به حدى رسيده باشد كه بدون حدوث و ظهور چرك و زرداب باز و معالجه نشوند . در صورتى كه مردم عموما زخم و ورم انگشتها را بوسيلهء ضماد